Maendeleo-inleefreis 2017

Bert Schrever uit 6ECMT was één van de deelnemers van de Maendeleo-inleefreis naar Tanzania.
Hieronder zijn reflectie over deze ervaring …

Als ik dit schrijf is het ondertussen alweer 70 dagen geleden. 70 dagen geleden kwam ik terug van de inleefreis, kwam ik ook terug in België met toch een andere kijk op de dingen die voor ons zo normaal lijken. Elke ochtend een warme douche, voedsel, onze supermoderne infrastructuur, school,… Ik noem hier slechts een paar van alle dingen die voor ons zo vanzelfsprekend lijken. Na 2 weken geleefd te hebben zonder al deze dingen besef je hoeveel geluk wij hebben in ons kleine landje België in het ‘beschaafde’ Europa.

16 dagen duurde de inleefreis, ze begon op 15 juli. We trokken naar Kigoma een stad aan lake Tanganyika en verbleven er in het Maendeleo Jeugdcentrum.

Gedurende de 10 dagen die we daar verbleven bezochten we verschillende projecten van de ngo Fracarita en de Broeders van Liefde. Enkele projecten zullen me zeker bijblijven. Silabu bijvoorbeeld, een leprozencentrum waar mensen met lepra wonen. Deze mensen wonen helemaal afgezonderd van de ‘normale’ mensen. Ze krijgen slechts enkele keren per week eten en medicatie. De huisjes, ikzelf zou het eerder hokken noemen, waarin ze wonen waren verschrikkelijk klein en er stond niets in. Bij sommigen stond er zelfs geen bed in, het was echt gewoon een betonnen hokje. Gelukkig zijn daar de scouts, verbonden aan Maendeleo, die af en toe wat vreugde brengen in het leven van die mensen. Dit in de vorm van een lekkere maaltijd en wat animatie.

Vooraleer ik afdwaal naar al de mensonwaardige dingen die ik gezien heb en alles wat er nog moet veranderen, zou ik vooral graag in de verf zetten wat een fantastische en unieke ervaring ik heb beleefd. Want dat is typisch voor een inleefreis: het is niet doen of maken maar wel beleven. Ik kan aan iedereen die ooit zo een kans heeft maar één ding aanraden en dat is om de kans te grijpen. Het is een enorm verrijkende ervaring die je bijblijft voor de rest van je leven. Die kleine dingen die zo normaal voor ons lijken waar ik het eerder al over had, bekijk je na zo een ervaring toch met een beetje meer respect en dankbaarheid.